29 11 2013

...ah bu ben kendimi nerelere koysam...

Yine başımı alıp çekip gitme düşüncelerindeyim.Aslında bir yere gideceğim yok ama bazen bir şey dürtüyor sanki işte...Yorulmaya alışık olmayan bünyem biraz zorlanıyor bu aralar.Unutmuşum yeni bir can büyütmenin sıkıntılarını:)) Garibim kızımda ben hiç bilmedim ki yorgunluk,uykusuzluk.Çocuğum yedir ,temizle,uyut döngüsündeydi hep.Uyansa da sevsem diye başında beklerdim.Oğlum öyle değil,daha doğrusu değildi,yavaş yavaş onu da düzene sokmaya başladım,son günler daha iyi geçiyor sanki.Öyle bas bas bağıran,ağlayan bir çocuk değil,sakin yavrum ama kıza göre daha tilki sanırım:))Çok güzel,bana çok huzur veriyor ama ben işte,kendime söz dinletemediğim ben...Ablamın kızının sözlüsü "büyük teyzeni çok sevdim ama küçük teyzeni tanıyamadım" demiş:)) Tanımaya çalışmasın çözemez zaten.Ben bazen muhteşem bir anne olurum,panter kesilirim ama bazen kaçmak isterim.An gelir çok gülerim etrafı büyülerim ama an gelir yapmacık bir tebessüm bile edemem.Çok yakın bir dost olurum ama aynı insandan kaçmak istediğim zamanlar da olur.Dilim bazen baldan tatlıdır,bazen zehir olurum.Ansızın yumuş yumuş olurum yine ansızın kaskatı kesilirim.Çok şefkatli anlarım da olur,acımasızlığım da tutar aniden...Bazen rengarenk olur,bazen karalara bürünürüm...Arabesk sevmem ama bazen arabesk bir şarkıdan büyülenip melankolik olurum...Dedim ya "ah bu ben" diye...

210
0
0
Yorum Yaz